ΕΝΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

O Κρίστοφερ Χίτσενς, ο «ρήτορας - πυγμάχος», έφυγε από τη ζωή το Δεκέμβρη του 2011. Ο γοητευτικά προκλητικός Άγγλος συγγραφέας, δημοσιογράφος και καθηγητής στο τμήμα φιλελεύθερων σπουδών του New School, επιτέθηκε χωρίς έλεος στη θρησκεία και δε δίστασε να συγκρουστεί με μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι.

Για το Χίτσενς η θρησκεία είναι ανθρώπινο επινόημα. Η οργανωμένη μορφή της είναι βίαιη, συγγενική με τον ρατσισμό και τον σεχταρισμό, περιφρονεί τις γυναίκες, καταπιέζει τα παιδιά, οδηγεί σε αυταπάτες και ψυχώσεις. Το μήνυμά της είναι μήνυμα μόνιμης υποταγής και ευγνωμοσύνης. Ένθερμος άθεος, υποστήριζε ότι οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες αποτελούν «άξονα του κακού», καθώς πίστευε ότι οι οργανωμένες θρησκείες οδηγούν στη μισαλλοδοξία και από εκεί στο ρατσισμό και στη βία.

Το Νοέμβριο του 1973, η μητέρα του αυτοκτόνησε στην Αθήνα. Ο Χίτσενς ταξίδεψε στην Ελλάδα για να παραλάβει τη σορό της και έγραψε άρθρο για τη χούντα των συνταγματαρχών, το οποίο φιλοξένησε το περιοδικό New Statesman. Από τις σελίδες του, απέκτησε τα επόμενα χρόνια τη φήμη δημοσιογράφου που δεν φοβόταν να τα βάλει με τους ισχυρούς, όπως το Χένρι Κίσιντζερ και το Βατικανό.

Σε όλα τα θρησκευτικά κείμενα απαντά ο αρχέγονος φόβος πως η μισή ανθρώπινη φυλή είναι διεφθαρμένη και ακάθαρτη, η επιθυμία για μικροδιευθετήσεις αντιδικιών σε αγροτικά ζητήματα και η δικαιολογία για δουλεμπόριο και εθνοκάθαρση, γράφει ο Χίτσενς στο βιβλίο του, «ο Θεός δεν είναι μεγάλος».

Η σχέση θρησκευτικής βαρβαρότητας και σεξουαλικής καταπίεσης είναι άμεση: το σεξ πρέπει να χάσει την απολαυστική του πλευρά. Αναρωτιέται όμως κανείς τι είδους θεοί είναι εκείνοι που αφού ποίησαν τα πάντα εν σοφία έδωσαν τη σεξουαλική ορμή στον άνθρωπο κι ύστερα την καταδίκασαν. Όταν οι νεαροί μουσουλμάνοι στερούνται κάθε σχέση με το αντίθετο φύλο και μαθαίνουν να προτιμούν το μαρτύριο της αποχαυνωτικής μηχανικής απαγγελίας του Κορανίου, το πρόβλημά τους, γράφει ο Χίτσενς, δεν είναι ότι επιθυμούν παρθένους αλλά ότι οι ίδιοι είναι παρθένοι.

Η εμπλοκή της θρησκείας στην πολιτική είναι εξίσου καταστροφική. Μπέλφαστ, Βηρυτός, Βελιγράδι, Ιερουσαλήμ, Βαγδάτη, Ρουάντα. Η ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη θα είχε λυθεί με ευκολία αν δεν είχαν ανακατευτεί ραβίνοι και μουλάδες. Οι ορθόδοξοι έκαναν γαργάρα τους αμέτρητους ομαδικούς τάφους των ομόδοξων Σέρβων εγκληματιών πολέμου Κάραζιτς και Μλάντιτς. Οι εκκλησιαστικές αρχές πάντα είναι απρόθυμες να καταδικάσουν γεγονότα όπως οι δολοφονίες των μεταφραστών του Ράσντι (ενώ αντίθετα καταδίκασαν το έργο του!) και σπάνια παρεμβαίνουν σε περιπτώσεις παιδικής κακοποίησης, δουλείας ή γενοκτονίας. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Γκάντι, Μορμόνοι, ψευτομεσσίες: η θρησκεία πάντα χρησιμοποιήθηκε για εδραίωση εξουσίας.

Πάντως ο Χίτσενς δεν υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δε θα πρέπει να ιδρύουν ή να ακολουθούν τη θρησκεία που τους ταιριάζει ή τους ικανοποιεί. Αρκεί να μην κάνουν τόση φασαρία οι ιεροκήρυκες που ισχυρίζονται ότι ο δικός τους Μεσσίας και κανενός άλλου είναι εκείνος που οφείλει να δέχεται ο κόσμος με δουλοπρέπεια και δέος. Αρκεί να αφήσουν ήσυχους εκείνους που δεν πιστεύουν - πράγμα που ποτέ δεν κάνουν, όπως σχολιάζει. Όσο για την ανάγκη για θαυμασμό και μυστήριο, ικανοποιείται άριστα με μουσική, τέχνη, λογοτεχνία, ανθρώπινη επικοινωνία, φιλία, ψυχαγωγία. Η μελέτη της λογοτεχνίας μπορεί να αντικαταστήσει την παθητική εμμονή στα παραποιημένα και χαλκευμένα ιερά κείμενα και στις φανταστικές ηθικολογικές ιστορίες τους.

«Οι οπαδοί των νεράιδων δε χτυπάνε την πόρτα σου για να σε προσηλυτίσουν. Δεν απαιτούν να διδάσκεται η ψευδοεπιστήμη τους στα σχολεία. Δεν καταδικάζουν σε θάνατο οπαδούς άλλων νεράιδων. Δεν ισχυρίζονται ότι οι ηθικοί κανόνες βγαίνουν από τις τελετές των νεράιδων και ότι χωρίς νεράιδες θα είχαμε συνουσίες στους δρόμους και την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας. Δε λένε ότι οι νεράιδες έφτιαξαν τον κόσμο και ως εκ τούτου πρέπει να κλείνουμε το γόνυ στο Μεγάλο Αδελφό των νεράιδων. Δε λένε ότι η νεράιδα θα σε διατάξει να σκοτώσεις την αδελφή σου αν κυκλοφορεί στο δρόμο με κάποιον που δεν είναι ο αδελφός της.
Νομίζω λοιπόν ότι ισχύει αυτό που ο ποιητής Σέλεϋ αποκαλούσε αναγκαιότητα του αθεϊσμού. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να πάρεις θέση. Είτε αποδίδεις την παρουσία σου εδώ στους νόμους της βιολογίας και της φυσικής είτε την αποδίδεις σε ένα θείο σχέδιο. (Μπορείς να διακρίνεις το φίλο από τον εχθρό από το πώς απαντούν σε αυτό το αναπόδραστο ερώτημα και από το πώς αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις του.) Κι ωστόσο, όπως και οι πιστοί, άπαξ και αποφασίσουμε, έχουμε ακόμη πολλή δουλειά μπροστά μας.»
Ο Κρίστοφερ Χίτσενς, μας οδηγεί μέσα από την αγνωστικιστική και αντιθρησκευτική σκέψη πολλών αιώνων. Ο τόμος περιλαμβάνει 45 κείμενα που συνιστούν τον κανόνα του αθεϊσμού. Από τον Λουκρήτιο στον Ντέιβιντ Χιουμ, από τον Τόμας Χομπς και το Σπινόζα ως το Σέλλεϋ και τον Καρλ Μαρξ, και από το Δαρβίνο και το Φρόυντ ως τους νεότερους και σύγχρονους μαχητικούς συνήγορους του αθεϊσμού, το Ρίτσαρντ Ντώκινς, το Ντάνιελ Ντένετ, το Μάικλ Σέρμερ, το Σαμ Χάρις, τον Ίαν Μακιούαν, και πολλούς άλλους. Τα διαφωτιστικά όσο και απολαυστικά κείμενα της ανθολογίας, εμπλουτισμένα με τα εξαιρετικά σχόλια του Κρίστοφερ Χίτσενς, ενδιαφέρουν όχι μόνο τον άθεο, τον αγνωστικιστή και τον πανθεϊστή, αλλά διεγείρουν την περιέργεια ακόμη και του μονοθεϊστή αναγνώστη.

ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΒΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

"Η κρατούσα βλακεία είναι πάντα η βλακεία των κρατούντων"

Οικονομολόγοι-ζογκλέρ, που κάνουν ταχυδακτυλουργίες τρισεκατομμυρίων, χωρίς να κατέχουν καν την προπαίδεια του πολλαπλασιασμού. Πολιτικοί που μετρούν πάντα ψήφους και ποτέ επιχειρήματα. Πυροβολημένοι θρησκόληπτοι, που επιστρατεύουν ένα υπερσύγχρονο οπλοστάσιο, μόνο και μόνο να μας ξαναγυρίσουν στο Μεσαίωνα: Πίσω από την παγκόσμια εξαθλίωση, αυτό υποστηρίζει ο Μίχαελ Σμιτ-Σάλομον στο συναρπαστικό μανιφέστο του, κρύβεται μόνο αυτό: μια ανεπανάληπτη, μια θηριώδης βλακεία που αγκαλιάζει ολόκληρη την οικουμένη.
Μήπως είναι καιρός να αντισταθούμε στην καθολική παραφροσύνη της εποχής μας;

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 

Όταν η βλακεία γίνεται ενδημική

Η μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα δεν είναι ούτε οι σεισμοί ούτε τα τσουνάμι, ούτε οι ασυνείδητοι πολιτικοί, οι άπληστοι μάνατζερ ή οι σκοτεινοί συνωμότες, αλλά ένα φαινόμενο ιδιόρρυθμο και παγκόσμιο, ένα φαινόμενο που ξεπερνάει κάθε γνωστό όριο: η απροσμέτρητη ΒΛΑΚΕΙΑ! Κι όποιος δεν το πιστεύει, έχει ήδη μολυνθεί απ' αυτήν.
H βλακεία! Mιλάμε για την παγκόσμιο σταθερά της ανθρώπινης ιστορίας, τη μοναδική δύναμη που υφίσταται αναλλοίωτη εδώ και χιλιετίες: βασιλιάδες, ποντίφικες, πρόεδροι ήρθαν και παρήλθαν, κοινωνίες γεννήθηκαν και πέθαναν, εκλογικά προγράμματα συντάχθηκαν και ξεχάστηκαν, η βλακεία όμως καλά κρατεί. Οι επαναστάσεις δεν μπόρεσαν να τη βλάψουν στο παραμικρό, όπως δεν μπόρεσαν να τη βλάψουν οι φυσικές καταστροφές, οι παγκόσμιοι πόλεμοι ή οι οικονομικές κρίσεις. Και ενώ υπήρχαν κατά καιρούς ελπιδοφόρες προσεγγίσεις στο πρόβλημα της αρμονικής και ορθολογικής συνύπαρξης των ανθρώπων, αυτού του είδους τα πειράματα κατά κανόνα δεν κρατούσαν πολύ. Οι ισχυρές Διεθνείς των ηλιθίων, των στενοκέφαλων, των αιώνια χτεσινών, των απελπιστικά καθυστερημένων, επέστρεφαν το συντομότερο δυνατό στο πόντιουμ της ιστορίας και ξανάρχιζαν να καθορίζουν το βλακώδη ρυθμό, στον οποίο ήταν υποχρεωμένες να χορεύουν οι ανθρώπινες σχέσεις.

Κριτικές

"Είναι ένα βιβλίο που δεν μπορείς να το αφήσεις απ’ τα χέρια σου. Θέλεις να ουρλιάξεις, όμως μετά σε πιάνουν τα γέλια. Ένα υπέροχο διαφωτιστικό έργο!"  
Εστέρ Βιλάλ

"Η βλακεία είναι η παγκόσμιος σταθερά της ανθρώπινης ιστορίας. Μέχρι σήμερα δεν κατάφεραν να την πλήξουν ούτε οι επαναστάσεις, ούτε οι φυσικές καταστροφές, ούτε οι πόλεμοι και οι οικονομικές κρίσεις.
Θέλοντας να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με την παραφροσύνη που κυριαρχεί στην πολιτική, την οικονομία, τη θρησκεία και την κοινωνία, ο Μίχαελ Σμιτ-Σάλομον μας καλεί να αντισταθούμε στους «ηλίθιους της εξουσίας». Γιατί το τρένο της ανθρωπότητας έχει διανύσει μέσα από την τεχνική και την παγκοσμιοποίηση μια τόσο μεγάλη διαδρομή, που θα ήταν εγκληματικό ν' αφήσουμε στο τιμόνι τους εντελώς ανεγκέφαλους". 

Συγγραφέας: Μίχαελ Σμίτ-Σάλομον  
Θέμα: Φιλοσοφία  
Εκδότης: Γράμματα
Μετάφραση: Λεωνίδας Καρατζάς
Σελίδες: 176  
Ημ. Έκδοσης: 01/01/2012  

ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ...

...σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Ο Ολλανδός φωτογράφος Jan Banning παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό φωτογραφικό  ρεπορτάζ σε οκτώ χώρες του κόσμου και σε πέντε διαφορετικές ηπείρους με το όνομα "Bureaucratics", όπου οι κρατικοί υπάλληλοι απαθανατίζονται  στα γραφεία τους και αποκαλύπτουν τους μισθούς τους. "Πρόκειται για  μια συγκριτική φωτογραφική μελέτη του πολιτισμού διαφόρων χωρών, έτσι όπως διαφαίνεται μέσα από την κρατική διοίκηση και τους δημόσιους  υπαλλήλους. Οι επισκέψεις μου σε όλα τα γραφεία έγιναν ξαφνικά, χωρίς  προειδοποίηση, έτσι ώστε να μην υπάρχει από πριν ο χρόνος της τακτοποίσης των γραφείων", εξηγεί ο φωτογράφος. Ο Jan ταξίδεψε στη  Βολιβία, την Κίνα, τη Γαλλία, την Ινδία, τη Λιβερία, τη Ρωσία, την Υεμένη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, φωτογραφίζοντας αστυνομικούς, σερίφηδες, επιθεωρητές, διοικητικούς υπαλλήλους και πολλούς άλλους  μέσα στα γραφεία τους, κάνοντας "κλικ" στη ζωή των γραφειοκρατών. Όσο  για τους μηνιαίους μισθούς; Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς αντικατοπτρίζουν πλήρως το βιοτικό επίπεδο κάθε  χώρας. 

1. Ινδία, Μπιχάρ

Sushma Prasad (γεν. 1962), διοικητική υπάλληλος. 

Μισθός: 5.000 ρουπίες (100 €)

Surinder Kumar Mandal (γεν. 1946), επιθεωρητής 
στην Εφορία στο Τμήμα Φοροεισπράξεων. 
Μισθός: 9.500 ρουπίες (189 €)

2. Κίνα, Shandong

Qu Shao Feng (γεν. 1964), επικεφαλής της Γενικής 
Διεύθυνσης Δημόσιας Ασφάλειας. 
Μισθός: 3.100 γιουάν (286 €)

Wang Ning (γεν. 1983), διοικητική υπάλληλος 
στο Τμήμα Οικονομικών Υποθέσεων. 
Μισθός: 2.100 γιουάν (228 €)
 

3. Γαλλία, Ωβέρνη

 

Roger Vacher (γεν. 1957), ανώτατος αστυνομικός 
στη Δίωξη Ναρκωτικών. Μισθός: 2200 €

Maurice Winterstein (γεν. 1949), υπεύθυνος στο 
Τμήμα προώθησης ίσων ευκαιριών με αρμοδιότητα 
τα δικαιώματα του πολίτη. Μισθός: 1.550 €
 

4. Λιβερία

Adolph Dalaney (γεν. 1950), αρχηγός Τροχαίας 
στο Εθνικό Αρχηγείο Αστυνομίας. 
Μισθός: 1.000 δολάρια Λιβερίας (17 €)

Henry Gray (γεν. 1940), Υπεύθυνος αστυνόμευσης 
της περιοχής Kanweaken. 

Μισθός: 975 δολάρια Λιβερίας (16 €)
 

5. Ρωσία, Σιβηρία

Nikolajevich Ilyich Volkov (γεν. 1954), Διαχειριστής 
του χωριού Alexandrovskoye  (1.000 κάτοικοι) 
στο Τομσκ. Μισθός: 9.000 ρούβλια (243 €)
 

6. Αμερική, Τέξας

Rudy Flores (γεν. 1963), ένας από τους 118 Texas Rangers 

(όργανα επιβολής του νόμου). Μισθός: 3.720 €

Dede McEachern (γεν. 1969), διευθύντρια στο Τμήμα 
Αδειών και Κανονισμών του Τέξας. Μισθός: 4.240 €
 

7. Υεμένη

Ali Abdulmalik Shuga (γεν. 1964), υπεύθυνος Αρχείων 
στο Υπουργείο Εμπορίου. Μισθός: 30.500 ριάλ (117 €)

Nadia Ali Gayt (γεν. 1970), Σύμβουλος στο 

Υπουργείο Γεωργίας. Μισθός: 28.500 ριάλ (110 €)
 

8. Βολιβία, Potosi

Constantino Ayaviri Castro (γεν. 1950), 
Αστυνομικός Γ' τάξης στο Δήμο Tinguipaya. 
Μισθός: 800 bolivianos (189 €)

Marcial Castro Revollo (γεν. 1942), υπάλληλος στο 
Μητρώο του Δήμου Betanzos, υπεύθυνος έκδοσης 

πιστοποιητικών. Μισθός: 500 bolivianos (55 €)

Φαίνεται επίσης πολύ καθαρά η διαφορά στους μισθούς των Αμερικανών, Ευρωπαίων και Ασιατών. Η ημέρα με τη νύχτα! Τους μισθούς των τελευταίων βέβαια, έχει ζηλέψει η κυβέρνηση της χώρας μας και βάλθηκε να τους επιβάλει στους υπαλλήλους της! 

ΚΕΛΣΟΣ: ΑΛΗΘΗΣ ΛΟΓΟΣ

«Ο Αληθής Λόγος, γραμμένος το 178 μ.Χ., σώζεται σχεδόν αυτούσιος χάρη στο χριστιανό κατηχητή Ωριγένη ο οποίος, προκειμένου να τον αντικρούσει, τον παρέθεσε μέσα στο απολογητικό του έργο κατά Κέλσου, ακριβώς ως είχε».

Το πιο πάνω απόσπασμα είναι η δεύτερη παράγραφος της «εισαγωγής» από τον «Αληθή Λόγο» κατά χριστιανών, «έργο υπεράσπισης του Ελληνισμού» γραμμένο από το φιλόσοφο της ύστερης αρχαιότητας Κέλσο και μεταφρασμένο από τους Πέτρο Οικονόμου και Γιάννη Χριστοδούλου των εκδόσεων «Θύραθεν».

Σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική έχει ήδη δει το φως της δημοσιότητας εδώ και πολλά χρόνια αλλά στη παπαδοκρατούμενη Ελλάδα μόλις το 1996 μεταφράστηκε και εμφανίστηκε στους πάγκους των βιβλιοπωλείων. Είναι το μοναδικό σύγγραμμα που παρουσιάζει την Ελληνική άποψη περί χριστιανισμού, του θεού του και των ηρώων του, που σώθηκε από την καταστροφική μανία των χριστιανών και το μοναδικό που δεν κατέληξε στη φωτιά όπως π.χ. το δεκαπεντάτομο έργο «Κατά Χριστιανών» του Πορφύριου και άλλα πολλά.

Με τον «Αληθή Λόγο» γνωρίζουμε τα επιχειρήματα της Ελληνικής «ειδωλολατρίας» εναντίον του «αληθινού» και «πραγματικού» θεού, και το κυριότερο, καταλαβαίνουμε γιατί έπρεπε να σφαχτούν οι Έλληνες, να καούν τα βιβλία τους και να ισοπεδωθούν οι ναοί τους. Δεν ήταν δυνατόν να επικρατήσουν τα σκοτάδια της Σιών και της Παλαιάς Διαθήκης με τον Ήλιο του Απόλλωνα και τη Γνώση της Αθηνάς να μεσουρανούν στη Μεσογειακή λεκάνη. Δεν πείθεις ότι ο γάιδαρος πετάει όταν έχεις κάποιον από δίπλα να σε κοροϊδεύει, και οι χριστιανοί έχουν δει πάρα πολλές φορές γαϊδάρους να πετάνε.

Εκτός της θεώρησης της χριστιανικής θρησκείας από την Ελληνική οπτική γωνία, το έργο του Κέλσου περιέχει στοιχεία ιστορικά, λαογραφικά, πολιτισμικά και το πιο ενδιαφέρον: περιγράφει την ποιότητα των ανθρώπων που δημιούργησαν και βοήθησαν στην εξάπλωση της θρησκεία «μας» με πρώτο και καλύτερο τον Ιησού αρχηγό και πρωταγωνιστή ενός θιάσου αθλίων, αγράμματων, και βάρβαρων ανθρώπων του υποκόσμου της μέσης ανατολής. Διότι μόνο υπόκοσμος θα μπορούσε να καταστρέψει τον πιο όμορφο πολιτισμό που ο δημιούργησε το γένος των ανθρώπων, τον Ελληνικό πολιτισμό.

«Η γέννηση του Ιησού από μια παρθένο» γράφει ο Κέλσος «είναι δική του επινόηση, (του Ιησού) για να συγκαλύψει την πραγματική του καταγωγή: γεννήθηκε σε ένα χωριό της Ιουδαίας από μια ντόπια, άπορη χειρώνακτα που ο άντρας της, ένας μαραγκός, την έδιωξε από το σπίτι σαν έμαθε ότι τον απατούσε με έναν στρατιώτη που τον έλεγαν Πάνθηρα. Και διωγμένη και ταπεινωμένη περιπλανήθηκε και γέννησε κρυφά. Ο ίδιος επειδή ήταν φτωχός, πήγε να δουλέψει εργάτης στην Αίγυπτο όπου έμαθε μερικά από τα τεχνάσματα για τα οποία περηφανεύονται οι Αιγύπτιοι, και με τη βοήθεια αυτών των τεχνασμάτων, όταν ξαναγύρισε ανακήρυξε τον εαυτό του θεό.

Κατ’ αρχήν για να κατασκευάσουν την ιστορία της παρθενογένεσης οι χριστιανοί έχουν χρησιμοποιήσει τους Ελληνικούς μύθους της Δανάης και Μελαννίπης ή της Αύγης και της Αντιόπης».

Δεν ξέρω αν το πιο πάνω απόσπασμα έχει ιστορική αξία, πάντως η ελληνική άποψη γύρω από τη γέννηση του Χριστού είναι διαμετρικά αντίθετη με αυτήν των χριστιανών.

«Λες πως ο κάθε άνθρωπος χάρη στη θεία πρόνοια γίνεται υιός του θεού. Αν είναι έτσι, τότε σε τι διαφέρεις εσύ από οποιονδήποτε άλλο; Κι έπειτα, πως, αφού όπως λες είσαι υιός του θεού, δε σε βοήθησε στη συμφορά σου ο πατέρας σου ή δεν μπόρεσες εσύ ο ίδιος να βοηθήσεις τον εαυτό σου;» ρωτάει τον Ιησού ο Κέλσος αναφερόμενος στον εξευτελισμό και τη σταύρωσή του και συνεχίζει πιο κάτω τις ερωτήσεις του.

«Λες πως όταν γεννήθηκες, ήλθαν Χαλδαίοι να σε βρουν και να σε προσκυνήσουν, νήπιο ακόμα ως θεό και πως το είπαν στον Ηρώδη τον τετράρχη κι εκείνος έστειλε ανθρώπους του να σκοτώσουν όσα βρέφη γεννήθηκαν την ίδια χρονιά, νομίζοντας πως θα βγάλει και σένα από τη μέση, για να μη βασιλεύσεις σα θα μεγαλώσεις. Αν είναι έτσι, πως έγινε και τώρα που μεγάλωσες εσύ, ο υιός του θεού, όχι μόνο δε βασιλεύεις, αλλά τριγυρνάς πέρα δώθε σκυφτός από φόβο και ζώντας με ελεημοσύνες; Μάζεψες γύρω σου δέκα-έντεκα φυντάνια, κάτι φοροεισπράκτορες αναλφάβητους και κάτι ναυτικούς ελεεινούς και τρισάθλιους κι όλοι μαζί ξεκόψατε από τον κόσμο και το ρίξατε στην αλητεία, εξοικονομώντας τα προς το ζην με τρόπο αισχρό κι ενοχλητικό. Και αυτή πάλι η ιστορία , που όταν ήσουν νήπιο χρειάστηκε να σε φυγαδεύσουν στην Αίγυπτο για να μη σφαχτείς; Μα πως γίνεται να κατατρέχει το θεό ο φόβος του θανάτου; Παρ’ όλα αυτά, κατέβηκε άγγελος από τον ουρανό, κι έδωσε εντολή στους δικούς σου να φύγετε, γιατί αν σας άφηνε στην τύχη σας θα πεθαίνατε. Και δεν μπορούσε επί τόπου να σε προστατέψει ο μέγας θεός; Οι παλιοί μύθοι απέδιδαν θεία γέννηση στον Περσέα, τον Αμφίωνα, τον Αιακό και το Μίνωα. Ούτε και αυτούς τους πιστεύουμε, αλλά τουλάχιστον αυτοί οι μύθοι παρουσιάζουν σαν απόδειξη τα όσα μεγάλα και θαυμαστά κατόρθωσαν εκείνοι για το καλό των ανθρώπων, ώστε να αποκτήσουν κάποια αληθοφάνεια. Εσύ τι το θαυμάσιο, σε έργα ή σε λόγια έχεις να παρουσιάσεις;»

Επειδή ο Ιησούς έχει πεθάνει εδώ και 20 αιώνες θα μας επιτρέψει ο Κέλσος να απαντήσουμε εμείς αντ’ αυτού…

1ο. Εξασφάλισα στους ανθρώπους τον Παράδεισο κάνοντας τη ζωή πάνω στη γη κόλαση, διότι, τα αγαθά του πολιτισμού και ο Παράδεισος, δεν πάνε παρέα. Ή το ένα θα έχεις ή το άλλο.

2ο. Καταργώντας την ιατρική επιστήμη και μη βοηθώντας τους αρρώστους, υπερπληθυσμός στη γη δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει ποτέ, με την επικράτηση δε του ισχυρότερου και δυνατότερου, δηλ. με το ζωώδη νόμο της ζούγκλας, η πιθανότητα εκφυλισμού του ανθρωπίνου γένους είναι ελάχιστη, σχεδόν μηδενική. Δείτε τα σημερινά χάλια σας και θα καταλάβετε τι θέλω να πω.

3ο. Βοηθώντας την αυτοκρατορική και αρχιεπισκοπική εξουσία, με την αποβλάκωση της ανθρώπινης μάζας, εξασφάλισα αταλάντευτη και χωρίς κλυδωνισμούς διακυβέρνηση για πολλούς αιώνες, με ταυτόχρονη άνετη και πλούσια ζωή των εξουσιαστών και των υπηρετών μου, ανθρώπων που αξίζει να ζουν στη χλιδή και πολυτέλεια, διότι γι’ αυτούς έχω εξασφαλισμένη θέση στον Παράδεισο.

4ο. Θεράπευα αρρώστους και ανάσταινα νεκρούς…Στοπ! Εδώ Ιησού μας δουλεύεις ψιλό γαζί, διότι ο Ελισαίος ένας προφήτης Β΄ κατηγορίας ήταν καλύτερος νεκραναστάτης και θεραπευτής από εσένα, χωρίς να είναι γιος κανενός θεού. (Βασιλέων Β από Κεφ. Β1 έως Ιγ 21)

5ο. Θα άφηνα τους χριστόπιστους να μας αναπτύξουν και κάποιες δικές τους απαντήσεις στην ερώτηση του Κέλσου, αν ήταν ικανοί για σοβαρό διάλογο. Επειδή όμως θα μας πουν αυτά που τρώμε στη μάπα για 18 αιώνες. Αρκετά! Χορτάσαμε!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ

Οι πραγματικές αιτίες της οικονομικής κρίσης

"Το βιβλίο αυτό είναι μια από εκείνες τις πολύ σπάνιες εκδόσεις για την οποία μπορεί κανείς να πει ότι είναι επείγουσα, έγκαιρη και απολύτως απαραίτητη".
Terry Eagleton

Τι έφταιξε τελικά; Η απληστία; Οι πολιτικοί; Οι τράπεζες; Εμείς οι ίδιοι; Πολλά έφταιξαν και δύσκολα κάποιος μπορεί να πείσει ότι δεν προσέθεσε κι εκείνος το λιθαράκι του στο οικοδόμημα της Κρίσης. Όμως όλα αυτά είναι υποσημειώσεις σε ένα μεγαλοπρεπέστερο, σχεδόν μυθολογικό, δράμα. Ένα οικουμενικό έπος οι ρίζες του οποίου ξεκινούν στη Μεγάλη Ύφεση του 1929 προτού επεκταθούν στη δεκαετία του 70. Τότε ήταν που, όπως οι Αθηναίοι είχαν αναγκαστεί να τρέφουν με απαίσιους "φόρους υποτέλειας" το έγκλειστο στο Λαβύρινθο κτήνος, έτσι κι ο υπόλοιπος κόσμος άρχισε να χρηματοδοτεί τον αδηφάγο Παγκόσμιο Μινώταυρο - τα αμερικανικά ελλείμματα. Τώρα, από τα ερημωμένα μαγαζιά στους δρόμους των ελληνικών πόλεων μέχρι τις μεγαλεπήβολες συζητήσεις στα κέντρα της αμήχανης διεθνούς εξουσίας, όπου και να κοιτάξουμε, βλέπουμε τις επιπτώσεις του θανάσιμου τραυματισμού, εν έτει 2008, του Παγκόσμιου Μινώταυρου.

Ο "Παγκόσμιος Μινώταυρος" αφηγείται τα πραγματικά αίτια που επέβαλαν την Κρίση σε ολόκληρο τον πλανήτη και τα οποία, αν παραμείνουν κρυφά, ελαχιστοποιούν τις δυνατότητές μας ως Έλληνες, ως Ευρωπαίοι, να πάρουμε τις τύχες του τόπου στα χέρια μας. Το βιβλίο μάς καλεί να σκεφτόμαστε οικουμενικά ώστε να μπορούμε να κρίνουμε τα της πολιτείας μας, να δρούμε τοπικά, να βελτιώνουμε ό,τι μπορούμε γύρω μας.

Συγγραφέας: Γιάννης Βαρουφάκης
Εκδότης: Λιβάνης- Νέα Σύνορα
Σελίδες: 470
Ημ. Έκδοσης: 06/02/2012

είναι ο τίτλος του καινούργιου ιστολογίου, που εμφανίστηκε πρόσφατα στο ιντερνετικό στερέωμα. 

Το γράφει ή τελοσπάντων το επιμελείται η Stavronia (καμιά σχέση με τη Fevronia) και υπόσχεται να έχει ως αντικείμενο και περιεχόμενο πρωτίστως το λόγο και δευτερευόντως τη μουσική.

Δείτε τι γράφει η ίδια στο καλωσόρισμά της

ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΥ

"Η γλώσσα είναι πατρίδα" Ν. Καζαντζάκης

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΛΕΞΕΩΝ

''Η κάθε λέξη είναι μια έξοδος για μια συνάντηση, πολλές φορές ματαιωμένη
και τότε είναι μια λέξη αληθινή σαν επιμένει στη συνάντηση."                        Γ. ΡΙΤΣΟΣ

 

Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκινάει μια ακόμα περιπέτεια ή αν θέλετε, μια απ' τις πολλές αποδράσεις του νου με μοναδικό της προορισμό τη συνάντηση των λέξεων. Λέξεων που οικοδομούν λογοτεχνικά κείμενα αλλά και άλλων που αφορούν τα δίσεχτα χρόνια που ζούμε.

Κείμενα σ' αυτή τη χώρα που γέννησε το λόγο, δηλαδή το θεμέλιο του πολιτισμού. Γιατί αναφερόμενοι στην Ελλάδα ξεκινάμε με αφετηρία τον Όμηρο και φτάνουμε σ' έναν απ' τους μεγαλύτερους εν ζωή ποιητές, τον Τίτο Πατρίκιο.

Ενδιάμεσα, θησαυροί και αποθησαυρίσματα  -προφορικά και γραπτά- όλων των ομότεχνων Ελλήνων αλλά και ξένων, που αν τους αναφέρουμε έναν-έναν ο κατάλογος θα είναι ατέλειωτος.

Δεν έχω να πω περισσότερα.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο λόγος ύπαρξης αυτού του ιστολογίου είναι ο λόγος.

Καλώς ορίσατε στις αποδράσεις...

Stavronia

 

Αναρτήθηκε από stavronia chris στις 21:58

Ευχόμαστε καλορίζικο στο νέο αυτό blog, με πολλές και ποιοτικές αναρτήσεις και στη blogger Stavronia να μη ξεχάσει την υπόσχεσή της: "ο λόγος ύπαρξης αυτού του ιστολογίου είναι ο λόγος".

Τα πρώτα δείγματα είναι αντιγραφές λόγων. Περιμένουμε σύντομα και το δικό της λόγο... 

ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΑΡΔΗΝ"

Συλλογή υπογραφών για την απόσυρση του νεοθωμανού Σουλεϊμάν

 

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ Ο ΝΕΟΘΩΜΑΝΙΚΟΣ «ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ»

 

Το θράσος του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού Αντένα ξεπερνάει κάθε όριο. Αφού πρώτα εγκαινίασε την πλημμύρα των τουρκικών σήριαλ που επεκτάθηκαν ήδη στο Μέγκα  και στον Άλφα, τώρα επιχειρεί ένα ακόμα βήμα: Να παρουσιάσει, με τυμπανοκρουσίες, ένα σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, το Σουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση.

Ο Σουλεϊμάν, ένας από τους απηνέστερους διώκτες του ελληνισμού, κατέλαβε τη Ρόδο, σφαγίασε και εξανδραπόδισε το λαό της Κέρκυρας, μαζί δε με τον Σελίμ Α΄, τον οποίον διαδέχτηκε, υπήρξε ένας από τους οργανωτές των μεγάλων εκστρατειών του παιδομαζώματος.

.....................................................................................................................................................................

Έτσι από τη μία πλευρά  εθνομηδενιστές δήθεν διανοούμενοι ασκούν λοβοτομή στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, και από την άλλη τα αφεντικά της τηλε-αποβλάκωσης, μας σπρώχνουν ολοένα και βαθύτερα στο χειρότερο ραγιαδισμό.

Πρέπει να αντισταθούμε! Όπως έγινε με το άθλιο βιβλίο «ιστορίας» της ΣΤ΄ Δημοτικού, έτσι και τώρα πρέπει να απαιτήσουμε την απόσυρση του σοβινιστικού «Σουλεϊμάν»

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Σε καμία άλλη χώρα δε θα διανοούνταν κανείς να προβάλει μια σειρά που εκθειάζει τον ίδιο του τον κατακτητή. Αν δεν μπορούμε να το διανοηθούμε, ας φανταστούμε τους Παλαιστίνιους να βλέπουν σήριαλ με τη ζωή του Αριέλ Σαρόν ή να παίζεται σειρά με τους έρωτες των ναζί στο Ισραήλ.

Φτάνει πια! Οι Έλληνες έχουν αξιοπρέπεια. Όπως εξεγειρόμαστε όταν μας σέρνει η Τρόικα ως επαίτες στα ευρωπαϊκά σαλόνια, έτσι και αρνούμαστε να προσβάλλει την ιστορική μας μνήμη και την εθνική μας αξιοπρέπεια ο κύριος Κυριακού και το κανάλι του.

Ζητούμε την άμεση απόσυρση του σωβινιστικού-νεοθωμανικού «Σουλεϊμάν» από τον ΑΝΤ 1

Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, το ΕΣΡ, την Ακαδημία Αθηνών και τα κόμματα τα οποία αιδημόνως σιωπούν να πάρουν αμέσως θέση.

Καλούμε τους Έλληνες πολίτες να αναλάβουμε οι ίδιοι να υπερασπιστούμε την τιμή και την ιστορία του τόπου μας.

Κλείνουμε τις τηλεοράσεις, ανοίγουμε τα μάτια μας.

Ο ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ 

ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΣΚΛΑΒΟ ΤΟΥ

Από το Ιστολόγιο “Νόστος”

Κατά τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η παιδεραστία δεν ήταν εξαίρεση, αλλά κανόνας ανάμεσα στις τάξεις των ελίτ. Γι’ αυτό το λόγο, όταν γινόταν το περιβόητο παιδομάζωμα, τα όμορφα αγόρια στέλνονταν σε ειδικά σχολεία των ανακτόρων της Υψηλής Πύλης για να μορφωθούν και να εκπαιδευτούν ως υπηρέτες στα χαρέμια των Σουλτάνων. Η κύριά τους υπηρεσία ήταν να προσφέρουν το κορμί τους για την σεξουαλική ευχαρίστηση των αφεντάδων τους. Ένα τέτοιο όμορφο αγόρι ήταν και ο Παργκαλί Ιμπραΐμ Πασάς.

Ο Παργκαλί Ιμπραΐμ Πασάς γεννήθηκε Χριστιανός και Έλληνας κοντά στην Πάργα της Ηπείρου. Ήταν ο γιος ενός ναύτη στην Πάργα και από μικρός είχε κλαπεί από πειρατές οι οποίοι τον πούλησαν ως σκλάβο στο ανάκτορο της Μαγνησίας (σημερινής Manisa) στη δυτική Ανατολία, όπου οι Οθωμανοί πρίγκιπες (Şehzade) μορφώνονταν. Λόγω της εξαιρετικής ομορφιάς του, ο Παργκαλί Ιμπραΐμ εστάλη να μορφωθεί στο σχολείο του ανακτόρου, με προορισμό να υπηρετήσει ως σεξουαλικός σκλάβος σε κάποιο χαρέμι αγοριών του Σουλτάνου.

Στο σχολείο του ανακτόρου γνωρίστηκε με το Σουλεϊμάν, ο οποίος ήταν στην ίδια ηλικία με τον Παργκαλί Ιμπραΐμ. Από τότε έγιναν ένα αχώριστο ζευγάρι και αργότερα, όταν ο Σουλεϊμάν έγινε ο δέκατος Σουλτάνος του Οίκου του Οσμάν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, παραχώρησε στον αγαπημένο του πολλά αξιώματα. Το πρώτο ήταν να τον κάνει γερακάρη του. Οι διάφορες προαγωγές του έγιναν τόσο γρήγορα, που ο ίδιος ο Παργκαλί Ιμπραΐμ έφθασε στο σημείο να παρακαλέσει το Σουλεϊμάν να σταματήσει να τον προάγει τόσο γρήγορα από φόβο μήπως και προκαλέσει τη ζήλια στους άλλους. Ευχαριστημένος με αυτή την επίδειξη μετριοφροσύνης, ο Σουλεϊμάν του ορκίστηκε ότι δεν θα τον άφηνε ποτέ να καταδικαστεί σε θάνατο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.

Αργότερα, μετά το διορισμό του ως Μεγάλου Βεζύρη, ο τώρα Παργκαλί Ιμπραΐμ Πασάς συνέχισε να λαμβάνει πολλά δώρα από το Σουλτάνο, και η δύναμή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν απόλυτη, όπως ακριβώς αυτή του αφεντικού του. Φαίνεται ότι η ομορφιά του συνέχισε να είναι τόσο θαμπωτική ως άνδρα όσο ήταν και ως αγόρι γιατί μεταξύ των πολλών τίτλων που είχε, ήταν επίσης ανεπίσημα γνωστός και ως «ο πιο όμορφος άνδρας στην αυτοκρατορία». Ως εραστής του Σουλτάνου, μοιραζόταν τους οντάδες του Σουλεϊμάν σε χρόνια ειρήνης και τη σκηνή του εν καιρώ πολέμου. Ζούσαν μαζί, έτρωγαν μαζί, κοιμόντουσαν στο ίδιο κρεβάτι και μάλιστα φορούσαν ο ένας τα ρούχα του άλλου. Η οικειότητα και το βάθος της φιλίας τους σκανδάλισε την οθωμανική Υψηλή Πύλη η οποία έκρινε ακατάλληλο για το σπουδαιότερο αυτοκράτορα του κόσμου να δείχνει τόση αδυναμία σε ένα απλό σκλάβο.

Όμως ο Ιμπραΐμ Πασάς δε βρήκε το τέλος του από την Υψηλή Πύλη, αλλά είχε πέσει θύμα της συζύγου του Σουλεϊμάν, Χουρέμ Σουλτάν (Ρωξελάνη), η οποία ζήλευε με πάθος τη στενή σχέση των δύο ανδρών. Σε μια εκστρατεία που είχε κάνει εναντίον της περσικής αυτοκρατορίας των Σαφαβιδών, ως διοικητής του στρατού του Σουλεϊμάν, ο Ιμπραΐμ Πασάς έπεσε από τη συμπάθεια του Σουλτάνου μετά από μια απερισκεψία που διέπραξε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, όταν απένειμε ο ίδιος στον εαυτό του έναν τίτλο που είχε μέσα τη λέξη «Σουλτάνος». Η απερισκεψία αυτή θεωρήθηκε ως σοβαρή προσβολή προς το Σουλεϊμάν. Η γυναίκα του Σουλεϊμάν τον παρότρυνε να τον σκοτώσει. Επειδή ο Σουλεϊμάν είχε ορκιστεί να μην πάρει τη ζωή του Ιμπραΐμ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, απέκτησε έναν ισλαμικό φετβά (θρησκευτική εντολή), ο οποίος του επέτρεψε να πάρει πίσω τον όρκο με την ανέγερση τζαμιού στην Κωνσταντινούπολη. Ανακοίνωσε τον φετβά μία εβδομάδα πριν από την εκτέλεση του Ιμπραΐμ και δείπνησε μαζί του επτά φορές πριν από την τελική κίνηση, ώστε να δώσει στον δια βίου φίλο του μια ευκαιρία να εγκαταλείψει τη χώρα ή να πάρει τη ζωή του ιδίου του Σουλτάνου.

Αργότερα ανακαλύφθηκε στις επιστολές του Ιμπραΐμ ότι είχε πλήρη επίγνωση της κατάστασης, αλλά παρ’ όλα αυτά αποφάσισε να μείνει πιστός στον Σουλεϊμάν. Ο Σουλεϊμάν μετάνοιωσε πικρά για την εκτέλεση του Ιμπραΐμ και ο χαρακτήρας του άλλαξε δραματικά, σε σημείο όπου απομόνωσε τελείως τον εαυτό του από την καθημερινή διοίκηση της Αυτοκρατορίας. Η μεγάλη του λύπη αντανακλάται στα ποιήματά του, στα οποία ακόμη και μετά από είκοσι χρόνια τονίζει συνεχώς θέματα φιλίας και εμπιστοσύνης μεταξύ φίλων, και συχνά αναφέρεται σε γνωρίσματα χαρακτήρα παρόμοια με αυτά του Ιμπραΐμ.

Αυτή λοιπόν ήταν η πραγματική ζωή του Σουλεϊμάν, και αυτή ήταν η μεγαλοπρεπής αγάπη που έτρεφε προς τον Έλληνα σκλάβο και εραστή του, ο οποίος παρεμπιπτόντως παρά το γεγονός ότι είχε από καιρό ασπαστεί το Ισλάμ, διατήρησε κάποιες σχέσεις με τις χριστιανικές του ρίζες, φέρνοντας ακόμα και τους γονείς του για να ζήσουν μαζί του στην οθωμανική πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη.

Όποιος μπορεί να ελέγξει την ορθότητα των παραπάνω ιστορικών στοιχείων, θα με υποχρεώσει…

Τί βλέπουμε λοιπόν εδώ; Το μεν περιοδικό "Άρδην" καταδικάζει το Σουλεϊμάν ως "σφαγέα και απηνή διώκτη των Ελλήνων" και ζητά με συλλογή υπογραφών την απόσυρσή του από την τηλεόραση, το δε ιστολόγιο "Νόστος", τον παρουσιάζει ως ομοφιλόφιλο, εραστή του "οθωμανικού δικαίου", για να τον απαξιώσει εντελώς. Κοινός στόχος δηλαδή και των δύο διαδικτυακών μέσων, είναι η "προστασία" των ελλήνων τηλεθεατών από τη μόλυνση που θα υποστούν, παρακαλουθώντας το τούρκικο αυτό σήριαλ.

Κάποιοι άλλοι όμως έχουν διαφορετική γνώμη, που μάλιστα τη διατυπώνουν σε μεγάλες λαοσυνάξεις και γίνεται ευμενώς δεκτή, χωρίς καμιά αντίρρηση από το πλήθος των συμμετεχόντων.

Δείτε, λοιπόν το βίντεο που ακολουθεί και διαβάστε προσεκτικά τον εκφωνούμενο πανηγυρικό...

 

 «Πανηγυριζέτωσαν οι θεόφρονες»! Κατά την ομιλία του μετά τη λειτουργία στην Παναγία Σουμελά το δεκαπενταύγουστο ο "ρωμιός" πατριάρχης Βαρθολομαίος, τούρκος υπήκοος, δεν αναφέρθηκε σε έλληνες, αλλά σε ρωμιούς κι ευχαρίστησε την «έντιμον τουρκικήν κυβέρνησιν», τόνισε δε «την χαράν και ικανοποίησιν, που θα νοιώθουν αι ψυχαί των οθωμανών σουλτάνων, Μπαγιαζίτ Β΄, Σελίμ Α΄, Σελίμ Β΄, Μουράτ Γ΄, Ιμπραήμ Α΄, Μεχμέτ Δ΄, Σουλεϊμάν Β΄ κ.ά.».

Στο τέλος της ομιλίας του βέβαια, το ορθόδοξο τουρκορωμιοποίμνιο θερμά τον χειροκρότησε φωνάζοντας άξιος, άξιος…

Ο ίδιος ο τουρκορωμιός πατριάρχης ευλόγησε το Σουλεϊμάν και άλλους 6 ομοίους του και δεν κουνήθηκε φύλλο, και τώρα εμάς εδώ μας έπιασε η πρεμούρα για τον Αντέννα, που προβάλλει τούρκικο σήριαλ με πρωταγωνιστή τον "ευλογημένο" -από πατριάρχη- Σουλεϊμάν!

Υποκρισία; παχυλή άγνοια; καμμένες εγκεφαλικές φλάντζες; βραχυκύκλωμα και τρικυμία εν κρανίω των σημερινών "ελληναράδων"; Όλα αυτά μαζί. Και κυρίως, η σκοπίμως στρεβλή και με το ζόρι ανάπτυξη "εθνικής συνείδησης", συνεπικουρούμενης από τον άλλο ανεκδιήγητο πόλο, τη -σχεδόν με το ζόρι- ανάπτυξη "θρησκευτικής συνείδησης" στα ήδη ανατιναγμένα μυαλά της σύγχρονης τουρκορωμιοσύνης. Και βέβαια, μέσα σ΄ αυτό τον εθνικοθρησκευτικό μεσαίωνα να αλωνίζουν ανενόχλητοι -το έτος 2012!- καλόγεροι και καλόγριες, "παλιοημερολογίτες", "παραθρησκευτικές" οργανώσεις, "ιερές σύνοδοι", παπάδες και αρχιπαπάδες, ταλιμπάν κάθε λογής, χρυσές αυγές και "εθνικά λόμπυ", κολλημένοι έλληνες του εξωτερικού, πόντιοι, μικρασιάτες, θεούσοι και θεούσες του εσωτερικού!

Αχ, τρισάθλιε κάτοικε της τριτοκοσμικής Ελλάδας, πότε θ' ανοίξεις τα μάτια σου και θα βάλεις μυαλό; 

Προς το παρόν τρώγε στη μάπα τούρκους ιμπεριαλιστές, σκοπιανούς "μακεδονιστές", γερμανούς νεοναζιστές, νομισματικά ταμεία, ντόικες τρόικες και τετρόικες, εγχώρια λαμόγια, λεφούσια φοροφυγάδων, σμήνη "αγανακτισμένων" μεγαλορωμιούς και μεγαλορωμιές με καταθέσεις μαμούθ σε Λόντρες και Βρυξέλλες κι εσύ περίμενε να ξεβρωμίσει ο τόπος σου με προσευχές και θείες σωτηρίες και να συνέλθει η οικονομία σου με δανεισμούς επί δανεισμών, με μνημόνια και μνημόσυνα, με ο,τιδήποτε έξω από σένα, πλην της "δικής" σου συμμετοχής και προσπάθειας!