11.12.10

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΤΙΑ...



Αλεξάνδρεια, 415 μ.Χ.
Η δολοφονία της φιλοσόφου και μαθηματικού Υπατίας συνταράζει την πόλη. Η στενή της φίλη Ευδοκία συναντά τον Ρωμαίο ανακριτή Μάρκελλο, που έρχεται από την Κωνσταντινούπολη για τη διερεύνηση του φόνου. Υπεύθυνη σ’ ένα μεγάλο εργαστήριο αντιγραφής χειρογράφων και εν κρυπτώ αντιγραφέας η Ευδοκία ανήκει στις σπάνιες γυναίκες της εποχής της που συναναστρέφονται την υψηλή αλεξανδρινή διανόηση.
Καταθέτοντας στον ανακριτή για τη βάρβαρη δολοφονία της Υπατίας, θα αναφερθεί στην ίδια τη βαρβαρότητα της εποχής της αντιπαραθέτοντας τις ανθρώπινες αξίες στον πόλεμο των θρησκειών.
Κατά τη διάρκεια των συναντήσεών της με τον Μάρκελλο, η ώριμη πλέον Ευδοκία αναθυμάται την προσωπική ζωή της και βάζει τελεία στο παρελθόν της. Μια νέα εποχή χαράζει στην Αλεξάνδρεια, όπου ο νέος θεός επιβάλλεται με νόμο. Παράλληλα, ο νόμος της καρδιάς νικάει τις προκαταλήψεις και μια καινούργια αρχή θα σημάνει για την Ευδοκία.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Σχετικά με την Υπατία
Συγγραφέας: Άννα Γκέρτσου-Σαρρή
Εκδότης: Κέδρος
Σελίδες: 328
Έκδοση: 2010

21.11.10

ΙΣΛΑΜ/ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ & ΔΙΑΦΟΡΕΣ





από το διαδικτυακό περιοδικό "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ"
(www.freeinquiry.gr)

18.11.10

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΕΔΙΟ


● Πότε και πώς άρχισε να υπάρχει το Σύμπαν;
● Γιατί εμείς, οι άνθρωποι, βρισκόμαστε εδώ, στη Γη;
● Γιατί υπάρχει «κάτι» αντί για το «τίποτα»;
● Ποια είναι η φύση της πραγματικότητας;
● Γιατί οι νόμοι της Φύσης εμφανίζονται τόσο λεπτά ρυθμισμένοι ώστε να επιτρέπουν να υπάρ­χουν όντα όπως εμείς;
● Αποτελεί το φαινόμενο σχέδιο του Σύμπαντος ένδειξη για έναν αγαθό δημιουργό ο οποίος έθεσε τα πάντα σε κίνηση; Ή μήπως η επιστήμη έχει να προσφέρει μιαν άλλη εξήγηση;

Τα πλέον θεμελιώδη ερωτήματα για την προέλευση του Σύμπαντος και της ίδιας της ζωής αποτελούν σήμερα το σημείο συνάντησης —αλλά και διαφωνίας— επιστημόνων, φιλοσόφων και θεολόγων. Στο Μεγάλο Σχέδιο παρουσιάζεται η τελευταία λέξη της επιστήμης σχετικά με τα μυστήρια του Σύμπαντος, με τρόπο ο οποίος χαρακτηρίζεται τόσο από οξύτητα πνεύματος όσο και από απλότητα.

Στο βιβλίο εξηγούνται οι πιο σύγχρονοι προβληματισμοί μας σχετι­κά με τον «ρεαλισμό κατά το μοντέλο» (την ιδέα ότι δεν υπάρχει απο­κλειστικά μία εκδοχή της πραγματικότητας) και με τη «θεωρία του πολυσύμπαντος» (την ιδέα ότι υπάρχει πληθώρα συμπάντων)∙ παρου­σιάζονται νέες απόψεις σχετικά με την κοσμολογική προσέγγιση «από πάνω προς τα κάτω» (την ιδέα ότι δεν υπάρχει μία αλλά κάθε δυνατή ιστορία για το Σύμπαν)∙ και γίνεται μια αφοπλιστική αποτίμηση της θε­ωρίας Μ, ίσως της ενοποιημένης θεωρίας στην αναζήτηση της οποίας ο Αϊνστάιν αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του.

Πρόκειται για μείζον έργο ενός από τους σπουδαιότερους διανοητές της εποχής μας —το οποίο έρχεται ύστερα από μία περίπου δεκαετία σιωπής. Το Μεγάλο Σχέδιο είναι ένας περιεκτικός, εντυπωσιακός, πλούσια εικονογραφημένος οδηγός ανακαλύψεων οι οποίες αλλάζουν ριζικά την κατανόηση για τον Κόσμο μας και απειλούν να κλονίσουν μερικές από τις βαθύτερα εδραιωμένες πεποιθήσεις μας∙ ένα βιβλίο που έρχεται για να ενημερώσει, και να προκαλέσει, όσο κανένα άλλο.
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Oι γέροι Σπαρτιάτες και ο Καζαντζάκης

«Ο κύριος στόχος [του βιβλίου μου] είναι να εξερευνήσει την ύπαρξη και τον σκοπό ενός μεγάλου σχεδιασμού για το Σύμπαν».
Στίβεν Χόκινγκ (από συνέντευξή του στον Μάκη Προβατά, «ΒΗΜagazino», 14-07-2010)

Υπάρχουν πράγματα στη φυσική —όπως και στη ζωή— που «δε λέγονται». Δε λέγονται διότι είναι τόσο ρηξικέλευθα που φοβάται κανείς τους κραδασμούς που θα επέλθουν. Και όσο ψηλότερα βρίσκεται η «καρέκλα» της κοινωνικής του θέσης τόσο περισσότερο φοβάται την πτώση... Ωστόσο εμφανίζονται κάποιες εποχές άνθρωποι που δεν έχουν να χάσουν τίποτε. Όπως ο Στίβεν Χόκινγκ: ένας παραπληγικός από τα φοιτητικά του χρόνια, φυσικομαθηματικός, στιγματισμένος από μια σπανιότατη όσο και θανατηφόρα ασθένεια, που έφθασε στο απόγειο της ακαδημαϊκής καριέρας και της ερευνητικής καταξίωσης. Επί τριάντα χρόνια κάτοχος της έδρας Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, διευθυντής έπειτα του Κέντρου Θεωρητικής Κοσμολογίας του φημισμένου αυτού πανεπιστημίου και τώρα επικεφαλής των κοσμολόγων του Ρerimeter Ιnstitute του Καναδά, ξυπνούσε κάθε μέρα με το ενδεχόμενο να είναι η τελευταία του. Δε λύγισε. Πάλεψε με το μόνο κομμάτι του σώματός του που έμενε ακόμη μη παράλυτο, το μυαλό του. Και κατέκτησε το θάρρος που γνώριζαν μόνο οι γέροι Σπαρτιάτες —που πέθαιναν εθελοντικά μόνοι στην κορυφή του Ταϋγέτου σαν ένιωθαν την ανημποριά— και ο Καζαντζάκης: «Δεν ελπίζω τίποτε, δεν φοβάμαι τίποτε, είμαι ελεύθερος».
Με αυτό το μοναδικό πλεονέκτημα αυτογνωσίας και θάρρους ο Χόκινγκ αποφάσισε να καταθέσει στους συνανθρώπους του το πού τον οδήγησε μια ζωή επιστημονικής αναζήτησης. Αποφάσισε να μας πει την επιστημονικά τεκμηριωμένη απάντηση που βρήκε για το αρχαιότερο ερώτημα της ανθρωπότητας: «Πώς φτιάχτηκε ο κόσμος και ποιος τον έφτιαξε;» Βρήκε συνοδοιπόρο ταιριαστό στο τόλμημά του τον φυσικό του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας Λέοναρντ Μλοντίνοφ, έναν εξαιρετικό συγγραφέα εκλαΐκευσης της επιστήμης, και έπιασαν την ιστορία από την αρχή. Κυριολεκτικά από την αρχή, καθώς για το χτίσιμο μιας «Θεωρίας των Πάντων» χρειάζεται κανείς να πάρει υπόψη του τα... πάντα. Και άρχισαν από το «μυστήριο του όντος», την «εξουσία του νόμου», το «τι είναι πραγματικότητα», τις «εναλλακτικές ιστορίες» που ανέπτυξαν οι άνθρωποι, για να φθάσουν στην υποψήφια «Θεωρία των Πάντων». Έπειτα από αυτά τα πέντε πρώτα κεφάλαια, όταν πια μας έχουν μυήσει στο πώς η πραγματικότητα μπορεί να είναι όχι μόνον αυτή που είναι αντιληπτή από τις αισθήσεις μας, αλλά πολύ περισσότερες, κρυμμένες στις πτυχώσεις «μεμβρανών άλλων διαστάσεων», τότε μας ανοίγουν την αυλαία του έργου «Επιλέγοντας το Σύμπαν μας». Μας ξεναγούν στο «φαινόμενο θαύμα», για να μας εκμυστηρευθούν τελικά το «Μεγάλο Σχέδιο».

Είναι ένα βιβλίο πέρα για πέρα συγκλονιστικό. Συγκλονιστικό όχι μόνο για το θάρρος της αποκάλυψης που είπαμε ότι προϋπέθεσε, αλλά και γιατί οι δύο συγγραφείς κατόρθωσαν να εξηγήσουν το πιο πολύπλοκο θέμα του κόσμου με την απλούστερη και πιο κατανοητή γλώσσα, με την αποτελεσματικότερη απόσταξη γνώσης που είδαμε ποτέ! Είναι ένα ανάγνωσμα απολαυστικό για όλους, κάθε μορφωτικού επιπέδου και ηλικίας, ακόμη και για όσους θα το διαβάσουν προκατειλημμένοι για «τους άθεους φυσικούς». Θα απαιτηθεί βέβαια και από αυτούς μια ρανίδα θάρρους, αλλά θα τους είναι πολύτιμο να μάθουν το πού βασίστηκαν τα επιχειρήματα εκείνου που τόλμησε να πει στην αμερικανική τηλεόραση: «Η επιστήμη ολοκλήρωσε το μέτρημα και βρήκε τη θεολογία περιττή»!..

Τάσος Καφαντάρης
Το Βήμα της Κυριακής, 24 Οκτωβρίου

STEPHEN HAWKING & LEONARD MLODINOW
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΕΔΙΟ
Νέες απαντήσεις στα έσχατα ερωτήματα της ζωής
Σελίδες: 248
Έτος έκδοσης: 2010
Εκδόσεις: ΚΑΤΟΠΤΡΟ



24.6.09

AGORA

 
Το “σωτήριο έτος” 391 ο κόσμος θα αλλάξει για πάντα, για μια ξεχωριστή γυναίκα, την Υπατία, που απολάμβανε μιαν απίστευτη ελευθερία σ' αυτή την αρχαία εποχή, αν και αυτή γύρισε εναντίον της στο τέλος. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν μια πρώιμη φεμινίστρια, μια τολμηρή και έξυπνη γυναίκα, που με τη ζωή της αψηφούσε τις προκαταλήψεις της εποχής της.
Η “Αγορά” αναφέρεται στην αστρονόμο-φιλόσοφο Υπατία της Αλεξάνδρειας (Rachel Weisz) και τη σχέση της με το σκλάβο της Davus (Max Minghella). Η ιστορία τοποθετείται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο αναταραχής, όπου ο Χριστιανισμός έχει εκτοπίσει σταδιακά το προηγούμενο θρησκευτικό κατεστημένο. Στη δίνη αυτής της αναταραχής η φιλόσοφος και μαθηματικός Υπατία, “ο γενναίος υπερασπιστής της επιστήμης ενάντια στη θρησκεία” δολοφονείται με τον πιο άγριο τρόπο από τον κοπτικό χριστιανικό όχλο, που την κατηγόρησε για αθεΐα. Μετά τη στυγερή αυτή δολοφονία μπορούμε να πούμε πως έφτασε το τέλος της “Ελληνιστικής” εποχής.
Η “Αγορά” είναι ένα ιστορικό δράμα, που σκηνοθετεί ο Χιλιανός Alejandro Amenabar. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Rachel Weisz και ο Max Minghella. Η “Αγορά” αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 18 Δεκεμβρίου 2009.
Έχουμε ήδη μερικές ολοκληρωμένες εικόνες των επιβλητικών κινηματογραφικών σκηνικών της “Αγοράς”. Αν και η ιστορία συμβαίνει στην Αίγυπτο τα γυρίσματα γίνονται στο νησί Μάλτα στη Μεσόγειο. Εάν το απίστευτο χρηματικό ποσό που δαπανάται για τα σκηνικά και τα γυρίσματα είναι ένας δείκτης ποιότητας, τότε πρόκειται για μια αρκετά εντυπωσιακή ζωντανή ανασύνθεση της ρωμαϊκής Αιγύπτου. Ο σκηνοθέτης Amenabar δεν αρκέστηκε σε φτηνά σκηνικά από χαρτόνι. Τεράστια οικοδομικά σύνολα χτίστηκαν για την περίσταση. Τόσο τέλεια είναι χτισμένα, που αισθάνεσαι να μεταφέρεσαι πραγματικά πίσω, στην αρχαία Αίγυπτο.
Αν λάβουμε υπόψη μας τη χρονολογία στην οποία τοποθετεί ο Amenabar την ιστορία του (391), βλέπουμε αμέσως μια διαφορά 24 χρόνων από την πραγματική ημερομηνία δολοφονίας της Υπατίας (415). Βέβαια μια τόσο μικρή χρονική διαφορά, που μάλιστα αφορά την αρχαία εποχή, θα μπορούσε και να του συγχωρηθεί, αν πρόκειται για τη μοναδική. Ας ελπίσουμε πως τελικά ο Amenabar θα βρει τη σωστή ισορροπία μεταξύ των ιστορικών γεγονότων και της ψυχαγωγίας: εάν το καταφέρει η “Αγορά” θα μπορούσε να γίνει μια υπερπαραγωγή, που πολλά θα μπορούσε να προσφέρει με τη δύναμη της τέχνης και της εικόνας στην ορθή ενημέρωση του φιλοθεάμονος κοινού, σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα της φριχτής δολοφονίας της ελληνίδας φιλοσόφου από το κοπάδι του αμόρφωτου και φανατισμένου χριστιανικού όχλου, που εξαπέλυσε εναντίον του πνεύματος ο επίσης φανατισμένος Κύριλλος “επίσκοπος” Αλεξάνδρειας. Ίσως καταπέσει έτσι άλλο ένα μέχρι τώρα “ταμπού” για τη “χριστιανική εκκλησία” και πάψει να θεωρείται ο μεγάλος αυτός σφαγέας των “εθνικών” της εποχής του, ως “εξέχων θεολόγος”(!) και να τιμάται ως “άγιος”(;)

Υ.Γ.

Από την πρώτη προβολή της Agora και παρά τα επαινετικά σχόλια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, διαπιστώνουμε πως στο βάθος πρόκειται για μια αθλιότατη χριστιανική ταινία, η οποία στόχο έχει να ανασκευάσει  την  αλήθεια για τη δολοφονία της Υπατίας, προς  μακροπρόθεσμο  όφελος  των χριστιανών. Βεβαίως, έντεχνα έχει φτιαχτεί με τέτοιο τρόπο, που ο μη ειδικός δε βλέπει το στόχο της και εύκολα, ανάλογα με τις πεποιθήσεις του, βγάζει τα δικά του  συμπεράσματα, αλλά παιδαγωγικά είναι πανάθλια, αφού έντεχνα δημιουργεί στοχευμένες αντιπάθειες και συμπάθειες στο υπό παίδευση άτομο, οι οποίες εν συνδυασμώ με άλλα δεδομένα, σαφέστατα και  προδήλως αποδιώχνονται οι ευθύνες από το χριστιανισμό για το ειδεχθέστερο έγκλημά του. Κάτι ανάλογο, όπως έγινε με την επίρριψη των ευθυνών υπό των  εγκληματιών  χριστιανών, της υπό αυτών πυρπόλησης της Ρώμης, στο Νέρωνα…

21.4.09

ΑΘΕΪΑ

Αθεΐα είναι η απουσία πίστης σε θεό και σε υπερφυσικό.
Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.
Μετά από πολλές προτάσεις για το όνομα του συλλογικού μας ιστοτόπου, μετά από πολλές συζητήσεις εντός και εκτός δικτύου, αφού περάσαμε από ορθολογισμό, σκεπτικισμό, κοσμικισμό και ελευθεροφροσύνη, συμφωνώντας ότι όλα αυτά μας εκφράζουν αλλά κανένα από αυτά δεν είναι το σημείο που επικεντρώνουμε, επιτέλους καταλήξαμε στο όνομα που βλέπετε: ΑΘΕΪΑ.
Το ιστολόγιο αυτό είναι συλλογικό και δημοσιεύει άρθρα για θέματα σχετικά με την αθεΐα. Τα άρθρα δημοσιεύονται ταυτόχρονα και στο προσωπικό ιστολόγιο του εκάστοτε αρθρογράφου, όπου και γίνεται ο σχολιασμός και η συζήτηση.
Σκοπός του ιστολογίου μας είναι η διάδοση ιδεών σε θέματα που αφορούν την αθεΐα, τόσο σε πρακτικό όσο και σε θεωρητικό επίπεδο. Μας απασχολούν ζητήματα από την καθιέρωση του κοσμικού κράτους μέχρι τη φιλοσοφική διάσταση των θεολογικών ζητημάτων, ιδωμένα από αθεϊστική, σκεπτικιστική, ορθολογιστική ή και αγνωστικιστική σκοπιά. Επιθυμούμε να γίνουν αυτές οι ιδέες ευρύτερα γνωστές και προσιτές σε όσο τον δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.


Καλοσωρίζουμε στη μπλογκόσφαιρα το νέο μπλογκ "ΑΘΕΪΑ" και ευχόμαστε να γίνει το σημείο αναφοράς όλων των ελλήνων αθέων.
Αναγνωρίζουμε ότι ο ρόλος του νέου μπλογκ είναι τρομερά δύσκολος και ο δρόμος του δε θα είναι στρωμένος με άνθη! Όμως είναι ένα από τα πρώτα βήματα, που επιτέλους, έπρεπε να γίνουν και στον τόπο μας, και ευελπιστούμε πως θα αποτελέσει την αρχή ενός πολύμοχθου αγώνα, για την πνευματική απελευθέρωση των νεοελλήνων από το νεοσκοταδισμό που επιβάλλει σχεδόν δια της βίας στη χώρα μας, το μεσαιωνικό κατάλοιπο, που φιλάρεσκα αυτοαποκαλείται "ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία"!

9.1.09

THERE'S PROBABLY NO GOD

«Θεός, πιθανότατα δεν υπάρχει. Τώρα σταμάτα ν’ ανησυχείς και ζήσε τη ζωή σου!» είναι το μήνυμα που κυκλοφορεί από προχθές στους δρόμους του Λονδίνου, αναρτημένο στα γνωστά κόκκινα λεωφορεία. Αιτία, μια διαφημιστική εκστρατεία αξίας 135.000 λιρών που αποσκοπεί να πείσει όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους να δηλώσουν άθεοι. Στόχος της εκστρατείας είναι να μεταδώσει το μήνυμα της αμφιβολίας για την ύπαρξη του Θεού, χρησιμοποιώντας τα λεωφορεία, το μετρό του Λονδίνου και γιγαντοοθόνες στο κέντρο της πόλης.

Οι 135.000 λίρες για τη χρηματοδότησή της προήλθαν από εράνους που πραγματοποίησαν οι συμμετέχοντες.
Από την ερχόμενη Δευτέρα, τα μηνύματα θα επεκταθούν και στο μετρό του Λονδίνου, όπου 1.000 διαφημίσεις με ατάκες διάσημων συγγραφέων και φιλοσόφων που υιοθετούν την αθεΐα θα επιδιώξουν να περάσουν το μήνυμα. Με αυτό το σύνθημα επίσης, θα κυκλοφορούν και τα λεωφορεία στην υπόλοιπη Μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα στις πόλεις Μάντσεστερ, Εδιμβούργο, Γλασκώβη, Υόρκη, Κάρντιφ, Ντέβον, Λιντς, Μπρίστολ και Αμπερντήν.

Η δημιουργός της αθεϊστικής εκστρατείας λεωφορείων, Αριάν Σερίν, δήλωσε ότι σκοπός της είναι να προσφέρει ένα ανακουφιστικό αντιστάθμισμα στις θρησκευτικές απειλές περί κολάσεως και αιώνιας καταδίκης, της απαράδεκτης εκφοβιστικής θεϊστικής καμπάνιας που είχε πραγματοποιηθεί τον περασμένο Ιούνιο 2008, με το εσχατολογικό σύνθημα: “θα καταδικαστείτε σε παντοτινό χωρισμό από το Θεό και θα περάσετε στην αιωνιότητα με βασανιστήρια στην κόλαση”...

Τότε, τον Ιούνιο ’08, στη British Humanist Association είχε ανατεθεί να διαχειριστεί τα χρήματα που θα μαζεύονταν ώστε να πραγματοποιηθεί η καμπάνια σε τουλάχιστον 2 λεωφορεία του Λονδίνου με τον καθηγητή Richard Dawkins να προσφέρει τα χρήματα από τις πωλήσεις του βιβλίου του «Περί Θεού Αυταπάτης», με την ελπίδα να συγκεντρώσουν ένα ποσό της τάξης των 5.500 λιρών. Τα χρήματα όμως που μαζεύτηκαν ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, έφτασαν στο θεόρατο ποσό άνω των 135.000 λιρών (το ποσό συνεχίζει να μεγαλώνει). Η ανταπόκριση του κοινού ξεπέρασε κάθε προσδοκία!


Το γεγονός είναι μια παγκόσμια πρώτη με τεράστια απήχηση. Ακόμα και στη Βαρκελώνη σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί μια αντίστοιχη καμπάνια, όπου η καθολική εκκλησία ήδη έχει εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά της. Το θεολογικό θινκ τανκ Theos καλωσόρισε την εκστρατεία, θεωρώντας την έναν εξαιρετικό τρόπο να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε για το ουσιαστικό νόημα της έννοιας "Θεός". «Οι αφίσες θα ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να σκεφτούν τη σημαντικότερη απορία που θα αντιμετωπίσουμε στη ζωή μας. Το ίδιο το μήνυμά της αποτελεί ένα καταπληκτικό έναυσμα συζήτησης. Λέγοντας σε κάποιον ότι ο Θεός πιθανότατα δεν υπάρχει, είναι σαν να του λες πως πιθανότατα θυμήθηκαν να κλειδώσουν την πόρτα. Δημιουργεί μια αμφιβολία, την οποία μάλλον δεν είχε».


29.11.08

13.11.08

ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ & ΓΙΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑ!

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ


ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ...!




25.8.08

ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ

Καταρρίπτοντας το μύθο της θρησκείας




Η θρησκεία έχει αναδείξει τα καλύτερα, αλλά και τα χειρότερα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης, από τον αλτρουισμό και την αυτοθυσία ως το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, λίγα βιβλία προσπάθησαν να τη μελετήσουν από επιστημονική σκοπιά.
Η Απομυθοποίηση αποτελεί μια τολμηρή και αναπόφευκτα προκλητική εξαίρεση. Με βάση δεδομένα από το χώρο της βιολογίας, της ιστορίας και της ψυχολογίας, ο Den­nett ρωτά: Είναι η θρησκεία ένα προϊόν τυφλών εξελικτικών ενστίκτων ή αποτελεί προϊόν ορθολογικής επιλογής; Είναι πραγματικά ο καλύτερος τρόπος να ζήσει κανείς μια ηθική ζωή: Είναι η θρησκεία καλή για τον άνθρωπο;
Το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί ένα αντιθρησκευτικό κήρυγμα, αλλά μια γενναία και ειλι­κρινή επιστημονική εξέταση, που τολμά να διαπεράσει το παραπέτασμα της ορθοδοξίας και της εξ αποκαλύψεως αλήθειας. Πώς θα μπορούσε ένας επισκέπτης από τον πλανήτη Άρη να εξη­γήσει την ανθρώπινη θρησκεία; Δε θα μάθουμε ποτέ, αλλά υπο­θέτω πως το αποτέλεσμα θα ήταν περίπου σαν αυτό το ξεκάθαρο, διασκεδαστικό και εθιστικό βιβλίο του Daniel Dennett.

Jared Diamond, συγγραφέας του βιβλίου: «Όπλα, μικρόβια και ατσάλι»

Ο Daniel Dennett είναι καθηγητής φιλοσοφίας και διευθυντής του Center for Cognitive Studies του πανεπιστημίου Tufts της Βοστόνης. Είναι ο γνωστότερος φιλόσοφος παγκοσμίως στα θέματα της συνειδητότητας, της τεχνητής νοημοσύνης και της γνωσιακής επιστήμης. Θεωρείται επίσης ως ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς της εξέλιξης

Daniel C. Dennett: Απομυθοποίηση. Καταρρίπτοντας το μύθο της θρησκείας
Μετάφραση: Δημ. Ξυγαλατάς – Νικ. Ρουμπέκας
Εκδόσεις ΒΑΝΙΑΣ, Θεσσαλονίκη 2007, σελίδες 498

16.8.08

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

Συνήθως, γίνονται με την ευκαιρία κάποιας θρησκευτικής γιορτής ή επετείου, αλλά πολλές φορές γίνονται στις πλατείες των χωριών ή των συνοικιών μόνο για ψυχαγωγικούς λόγους. Ιδιαίτερα, το καλοκαίρι, παντού στήνονται πανηγύρια είτε επετειακά, είτε φολκλορικά, είτε…εισπρακτικά! Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν εκδηλώσεις που γίνονται από τοπικούς φορείς, όπως πολιτιστικοί σύλλογοι, που βρίσκουν ευκαιρία να συγκεντρώσουν κάποια χρήματα για τον καλλωπισμό μιας περιοχής, την ανέγερση ενός πολιτιστικού κέντρου, τη δημιουργία ενός πάρκου, το στρώσιμο κάποιου δρόμου.
Αν εξαιρέσουμε τα θρησκευτικά πανηγύρια, όπου το εισπραττόμενο ποσό των «δίσκων» και των «κεριών» γεμίζει τα αχόρταγα ταμεία των «μητροπόλεων», οι λοιπές περιπτώσεις πανηγυριών προσφέρουν σημαντική βοήθεια στους τοπικούς φορείς να ομορφύνουν τα χωριά ή τις συνοικίες τους και να αναβαθμίσουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων τους, πέρα από τις κρατικές επιχορηγήσεις και τα δημόσια έργα, που και δύσκολο είναι να εγκριθούν και εξαιρετικά υψηλό (και άρα απαγορευτικό για τους δημότες) κόστος έχουν.
Αρκετοί πολιτιστικοί σύλλογοι, με μοναδικό σκοπό να προβάλουν και διαφημίσουν το χωριό ή την περιοχή τους, διοργανώνουν τέτοιες πανηγυρικές «εσπερίδες», όπου μάλιστα προσφέρουν δωρεάν και κάποιο γνωστό προϊόν της περιοχής ή κάποια προσφορά (στο στυλ χορηγίας) ευπόρων κατοίκων. Τα πανηγύρια αυτά είναι και τα πιο επιτυχημένα, δεδομένου ότι έχουν και την οικονομική ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι πανηγυριώτες έχουν την ευκαιρία να γευθούν παραδοσιακές νοστιμιές και να ψυχαγωγηθούν με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.
Λίγες ημέρες πριν βρέθηκα σ’ ένα τέτοιο πανηγύρι, σε γνωστό νησί του ανατολικού Αιγαίου. Το πατροπαράδοτο δωρεάν προσφερόμενο έδεσμα έχει το όνομα «γιορτή» και παρασκευάζεται από σιτάρι, κρέας κατσικίσιο, κρεμμύδια, βούτυρο κ.λ.π. Όλα αυτά βράζουν μέσα σε μεγάλα καζάνια σε δυνατή φωτιά για ώρες πολλές (πάνω από 12) και με αδιάκοπη ανάδευση του μίγματος από βάρδιες κατοίκων της περιοχής, μέχρι που όλα τα υλικά μετατρέπονται σ’ ένα παχύρρευστο χυλό αφάνταστα γευστικό (και χοληστερινούχο επίσης!), που προσφέρεται σε όλους ανεξαιρέτως, μέσα σε κεσεδάκια. Το προσφερόμενο επίσης δωρεάν, μοσχάτο κρασί, συμπληρώνει την ευωχία και η παραδοσιακή ορχήστρα ανεβάζει κατακόρυφα το κέφι των παραβρισκομένων.
Κατάλοιπα από πανάρχαιες διονυσιακές και άλλες τελετές, που γίνονταν στο ύπαιθρο προς γενική ευωχία του λαού είναι αυτά τα πανηγύρια, όσο κι αν προσπαθεί να τα οικειοποιηθεί και μονοπωλήσει το σημερινό θρησκευτικό κατεστημένο. Από τις φωτογραφίες που παραθέτω και τις ονομασίες που αναφέρω, πολλοί θα εννόησαν ήδη για ποιο νησί μιλάω.
Παρασκευή "γιορτής"
και το μοίρασμά της

Παραδοσιακοί χοροί


πανηγυριώτες... ευωχούμενοι
καύση βεγγαλικών στη θάλασσα