20.11.06

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΖΟΥΜ ΧΟΥΡΙΕΤ”

«Ιδρυτής της τουρκικής εφημερίδας «Τζουμ Χουριέτ» (Ζήτω η Δημοκρατία) ήταν ο Σαντάτ Σεμαβέ, Εβραίος από την Αλβανία. Ο γιος του Σεμαβέ εκδίδει σήμερα μια άλλη εφημερίδα, ανθελληνική βέβαια, ονόματι Γκιουναϊντίν. Στις μέρες μας, η Χουριέτ είναι η επίσημη εφημερίδα της Τουρκίας, τον ανθελληνικό αγώνα της οποίας χρηματοδοτεί και στηρίζει ένας άλλος Εβραίος καταγόμενος εκ Θεσσαλονίκης, ο Μπουρλά.
»Είναι άξιο προς ανάγνωση το ποίημα του πασίγνωστου Τούρκου δημοσιογράφου Ιπεκτσί, με τίτλο «Το Μίσος», που γράφτηκε στις 14-7-1974 στην εν λόγω εφημερίδα, ακολουθώντας τα γεγονότα της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μάλιστα, μετά το θάνατο του Ιπεκτσί, δημιουργήθηκε από Τούρκους ελληνιστές το «βραβείο Ιπεκτσί» για την προσέγγιση της Ελληνοτουρκικής φιλίας! Με αυτό το βραβείο έχουν «τιμηθεί» πολλοί εξέχοντες Έλληνες, όπως ο Κ. Μητσοτάκης, ο Μ. Θεοδωράκης κ.α. Τώρα, το πως εννοούν τη φιλία, μας το εξηγεί ο
ίδιος ο Ιπεκτσί, στο ποίημά του:
.
Το Μίσος

Όσο υπάρχει ο πρόστυχος ο Έλληνας σ’ αυτό το κόσμο
δε βγαίνει, μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.
Σαν στέκομαι και τον κοιτάζω το σκύλο
δε βγαίνει, μα το θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου,
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δε σβήνουν ένα μίσος.
.
Εκδίκηση να πάρω είναι ο μοναδικός μου στόχος
σαν αναμετρηθώ στης μάχης το πεδίο,
χίλιων γκιαούρηδων τα κεφάλια να κλαδέψω σε μια μέρα
δε βγαίνει, μα το θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου,
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δε σβήνουν ένα μίσος.
.
Τα κεφάλια τριάντα χιλιάδων να πολτοποιούσα,
τα δόντια δέκα χιλιάδων με την τανάλια να έβγαζα,
εκατό χιλιάδων τα πτώματα να σκορπούσα στις ρεματιές
δε βγαίνει, μα το θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου,
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δε σβήνουν ένα μίσος.
.
Ο κόσμος όλος ξέρει πόσο ανώτερος είναι ο Τούρκος
και πόση κακοήθεια φωλιάζει στο μυαλό του Έλληνα.
Πέντε χιλιάδων τα πτώματα να έκαιγα στους κλιβάνους
δε βγαίνει, μα το θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου,
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δε σβήνουν ένα μίσος.
.
Σαράντα χιλιάδες τους να σούβλιζα με τη λόγχη μου,
ογδόντα χιλιάδες τους να έστελνα στην κόλαση,
εκατό χιλιάδες τους να κρεμούσα στο σκοινί,
δε βγαίνει, μα το θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου,
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δε σβήνουν ένα μίσος!

»Όμορφο, ε; Πάνω σ’ αυτό το ποίημα λοιπόν έχει στηριχθεί η Ελληνοτουρκική φιλία των δύο λαών από τους φίλους μας Αμερικανούς, Εβραίους, Γερμανούς, κλπ.»
.......................................................................................

Το βρήκα τυχαία εδώ:

Πρόκειται για το φόρουμ της «Ομάδας Ε» όπου γράφει, μεταξύ άλλων, και το μέλος «Iamvlixos», στο θέμα «Τουρκία, εχθρός ή φίλος;» Πλήθος τα εθνικιστικά «διαμάντια», αλλ’ εκείνο που με εξόργισε είναι η απόδοση στον Ιπεκτσί του ποιήματος «μίσος». Ιδού, λοιπόν, η αλήθεια:
«Το ποίημα “Μίσος” (Kin στα τούρκικα) είναι υπαρκτό, αλλά δεν το έχει γράψει ο Ιπεκτσί, ούτε έχει γραφεί την παραμονή του πραξικοπήματος για την ανατροπή του Μακάριου στην Κύπρο και την εισβολή του “Αττίλα”. Το φοβερά εθνικιστικό αυτό ποίημα έχει γραφτεί από τον Behcet Kemal Caglar και περιλαμβάνεται στην ανθολογία του Τουρκοκύπριου Hasan Sefik Altay που είχε τίτλο “Siirlerle Kutsal Savas ve Direnisimiz” (Ο Ιερός Αγώνας και η Αντίστασή μας στην Ποίηση) και μεταδίδονταν υποχρεωτικά κάθε πρωί τα χρόνια των ενδοκοινοτικών συγκρούσεων (1963-1967), από το ραδιόφωνο Bayrak (μπαϊράκι, σημαία), το οποίο αποτελούσε τη «Φωνή των Τούρκων Αγωνιστών» (Turk Mucahidinin Sesi).
»Φυσικά για τους εθνικιστές, δεν έχει καμιά αξία ένα προπαγανδιστικό τουρκοκυπριακό ποίημα αν δεν συνδεθεί με το όνομα του αγωνιστή Ιπεκτσί. Ο σκοπός είναι να αμαυρωθεί η προσπάθεια των ειρηνόφιλων και από τις δύο πλευρές με την υποδαύλιση του “προαιώνιου μίσους”. Θύμα της προπαγανδιστικής σκοπιμότητας, ο δημοσιογράφος της τουρκικής “Μιλιέτ” Αμπντί Ιπεκτσί, που πλήρωσε με τη ζωή του την αντίθεσή του στον τουρκικό πολεμικό εθνικισμό. (Δολοφονήθηκε ως “προδότης” την 1/2/1979, από τον περιβόητο Μεχμέτ Αλί Αγκτσά, τον ήρωα των Γκρίζων Λύκων, που πυροβόλησε και τον -μακαρίτη πια- Πάπα Ιωάννη Παύλο).
»Αυτή η μέθοδος, δηλαδή η χρησιμοποίηση μιας μισής αλήθειας συμπληρωμένης με μισό ψέμα, είναι βέβαια χαρακτηριστικό στοιχείο του ακροδεξιού λαϊκισμού. Και αν έχει ιδιαίτερη σημασία για τη δημοκρατία η αποκάλυψη αυτών των πρακτικών είναι ακριβώς γιατί η προπαγάνδα του ψεύδους δηλητηριάζει τη λαϊκή συνείδηση και δίνει ερείσματα στη ρατσιστική και πολεμοκάπηλη προπαγάνδα».
«Ο φαιός δούρειος ίππος», από το «ιό» της Ελευροτυπίας, 23-3-2006

2 σχόλια:

Rick είπε...

Στο link που μας παρπέμπεις, αναγράφεται επίσης μία μεγάλη ανακρίβεια. Εννοώ όσα δήθεν είπε ο πολύς Κίσσινγκερ για τους Έλληνες και τη γλώσσα τους. Αποδείχτηκε τελικά ότι αυτά ουδέποτε ελέχθησαν. Αλλά αυτό αποσιωπάται εντέχνως, γιατί δεν εξυπηρετεί τους υποστηρικτές αυτής της θεωρίας.
Αυτό το μίσος και η αντιπαλότητα με την Τουρκία, είναι πολύ λυπηρό να συνεχίζεται ακόμη σήμερα.
Όχι ότι οι Τούρκοι είναι φίλοι μας, αλλά επίσης κι εμείς δεν είμαστε φίλοι των Τούρκων.

Ανώνυμος είπε...

Αξιότιμοι κύριοι συνέλληνες,
Είσαστε όλοι απληροφόρητοι ή κακώς κάκιστα πληροφορημένοι, από ηλίθιους που παίζουν το παιχνίδι των αγγλοτούρκων. Στην Κύπρο δεν υπήρξαν ποτέ διακοινοτικές ταραχές. Το Δεκέμβριο του 1963, έγινε το πραξικόπημα της Τουρκιάς με στόχο την κατάληψη της Κύπρου! Ευτυχώς για μας απέτυχαν αλλά όχι ολοκληρωτικά. Κατέλαβαν και διατήρησαν υπό τουρκική κατοχή, μεγάλο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, περίπου το 1/16. Μέχρι και την Τουρκική εισβολή εμείς οι Ελληνοκύπριοι είμασταν πολύ προσεχτικοί. Δεν πειράζαμε κανένα Τουρκοκύπριο. Μερικές φορές (ελάχιστες) απαντήσαμε στις δόλιες και εγκληματικές ενέργειες των "οπαδών" του Ντεκτάσς και της Άγκυρας. Μετά το συμφωνημένο εγκληματικό πραξικόπημα της χούντας του αόρατου δικτάτορα Ιωαννίδη (εγνώριζαν όλοι οι σωτήρες πολιτικοί μας την ενέργεια και με τους πράκτορες τους πλάι στον Ιωαννίδη την προκάλεσαν, γνωρίζω πολύ καλά τι σας γράφω, έχω αποδείξεις) απαντήσαμε και τη Δευτέρα το μεσημέρι κυμάτισε η γαλανόλευκη σε όλη την Κύπρο (εκτός Κιόνελι, Αγίου Ιλαρίωνα, Τουρκομαχαλάδων Λευκωσίας και Αμμοχώστου!). ΄Αρα είχαμε νικήσει. Όμως οι προδότες των Αθηνών ήθελαν το ξεπούλημα της Κύπρου για να πέσει η χούντα. Αυτά και επιφυλάσσομαι. antontr44@gmail.com